Home & Proloog    Inleiding    Geschiedenis   Vermeldingen   Gesneuvelden    Operaties    UNO   Kronieken    Herinneringen en getuigenissen   Anekdoten    
Dia's     Fotoalbum     Verbroedering   3Para   Jaarlijkse ontmoeting   Bronnen   Links     Gastenboek  Filmen

 

 

Van Heppen  naar Korea

door Rik Wouters
 voormalig korpsadjudant 
       3 Para

foto Rik Thijs() (links)en Rik Wouters  samen in Korea , samen in het 3 Para 

 

Deze bijdrage, te vinden in de  brochure van het 3de Para,  is het aangrijpend verhaal van Adjudant Chef Rik Wouters, korea veteraan die samen met zijn twee kameraden onmiddellijk na hun benoeming als beroepsonderofficier met de eerste versterking naar Korea vertrokken (Rik Thijs ,overleden tengevolge van een slepende ziekte en Chretien Schouterden, gesneuveld in actie.
Rik Wouters vertelt in zijn bijdrage in het korpsblad  3 Para " de stille morgen "  van zijn  belevenissen  in de koreaanse oorlog. Het is een verhaal  dat begint bij zijn aanwerving, de opleiding en de reis vanuit Rotterdam  met een Amerikaans troepentransportschip "DE LANGFITT" naar Korea.. De Belgen waren te  samen met Hollanders, Grieken , Turken en Thailanders op dit schip.Dat dit heel wat spanningen en anekdoten teweeg bracht hoeft geen verdere uitleg.

De voorbereiding op de oorlog in Chango-ri met onder meer het aangrijpend verhaal van een Koreaanse tienjarig jongetje KIMIKO dat de onderofficieren van de C compagnie  onder hun  hoede namen .Hij noemde hen " You number one " wat in feite het echte gevoel was van dit weeskind. Verder zijn er de harde  gevechten bij HAKTANG-NI in de vallei van CHORWON op Hill 391 ,  die ,1 km lang  was en die de  vorm van een gebroken pijl had (Broken arrow " zoals de Amerikanen de stelling noemde ). Hij vertelt hoe hij een Koreaanse drager ging helpen die zwaar gewond was, hoe hij olt Van den Driesse bij zijn 2de dag aan het front zag sneuvelen en hoe hij zijn vriend Chretien Schouterden vond en die tijdens zijn  overbrenging  per helikopter stierf. 

De bloedige gevechten tijdens Chinese aanvallen, de combat shock van een vrijwilliger, zijn ontmoeting met adjudant Engelen, alles  wordt op een zeer menselijke en reële manier weergegeven.
Deze bijdrage weerspiegelt hoe de oorlog in Korea beleefd werd door een moedige en gewetensvolle onderofficier. Het is mij onmogelijk heel het verhaal op een pagina weer te geven daarom  raad ik iedereen aan die de kans heeft  het vervolg verhaal te bemachtigen, te lezen; Zijn besluiten  wil ik letterlijk overnemen , zij zijn echt, juist en resumeren grotendeels de mentaliteit van de echte Korea vrijwilliger :

Ik ben zeker niet geplaatst om diepzinnige besluiten te trekken uit de Koreaanse oorlog. Het was de eerste maal dat de Verenigde Naties een vuist toonde aan het agressieve communisme in volle koude oorlog. Het feit dat na 50 jaar Korea nog steeds verdeeld is .

WAAROM GINGEN MEER DAN 3500 Belgen naar Korea?Zeker niet uit idealisme.De  overgrote meerderheid, waaronder ikzelf, ging gewoon uit zin voor avontuur. Enkelen zullen wel andere redenen gehad hebben zoals : familieproblemen, geldproblemen, liefdesproblemen of sommigen wilden gewoon een loopbaan bij het leger beginnen.

Sterren en strepen dwingen soms om moediger te zijn dan de gewone man. Die verwacht dat ook van zijn chef. Angst, gebrek aan motivatie tijdens de gevechten in een vreemd land worden gecompenseerd door de kameraadschap en de verbondenheid van de groep. Omstandigheden dwingen soms om moedig te zijn anders overleeft men niet

Om oorlog te voeren moet men jong en vrij zijn. Dikwijls angst hebben, de vele lichamelijke ongemakken zoals ' s nachts, bezweet, dorstig en met een lege veldfles en vol muggen zitten, kletsnat in de modder van uw schutterskuil tijdens de moessonregens of rillend staan te bevriezen op een voorpost in een ijzige winter, het zijn omstandigheden die alleen een jong en sterk lichaam verdragen.
Familiale beslommeringen, zoals vrouw en kinderen hebben, zijn een rem om bij gevaar goed te functioneren daarbij irriteren ze dikwijls de medemaats. Het verschil ondervond ik immers zelf. Binnen enkele jaren komt Afrika en dan heb ik vrouw en kinderen

Einde 
Rik Wouters
November 1998