 |
|
Geschiedenis
|
|
|
|
|
Toen Noord-Korea Zuid Korea binnenviel op 25 juni 1950 was dit het begin van een wrede oorlog die werd uitgevochten in een bergachtig en verraderlijk terrein bij een extreme hitte en bittere koude, in sneeuw en ijs, modder, stank en verstikkende stof, en dat allemaal in een duistere uithoek van de wereld. Een Amerikaanse stafofficier die in WO II diende verklaarde :” De Koreaanse oorlog was de moeilijkste oorlog uit de geschiedenis van de Verenigde Staten.” |
|
De Koreaanse Oorlog deed
velen vrezen dat WO III op uitbreken stond. Een immense
confrontatie in een tijd van paniek maar ook van heldenmoed. Een tijd
van terugtrekken en oprukken, van misverstanden en blunders. “Korea
was in de zomer en het najaar van 1950 de smerigste
plek waar ik geweest ben,” verklaarde boven
geciteerde officier. In de jaren van oorlog in Korea kwamen er bijna 4
miljoen mensen om, bijna tienmaal zoveel als in 10 jaar Vietnam.
Het was de kritiekste moment uit de koude oorlog, een mogelijk
slachtveld waarop het gebruik van KERNWAPENS angstwekkend dichtbij was. De
supermachten van WO II stonden voor het eerst terug oog in oog. Vandaag
is de Koreaanse oorlog bijna vergeten. Het was een gruwelijke oorlog om
aan herinnerd te worden. Een vergeten oorlog, behalve voor diegenen die
er bij waren. Een GI soldaat
zei tegen zijn kameraad “ Als wij
sneuvelen gaan we zeker en vast naar de hemel want wij zijn nu reeds in
de hel
|
|
|
Het Aziatisch schiereiland nu nog genoemd als het land van de Stille Morgen ontwaakte in de vroege ochtend van 25 Juni 1950 door een massale onverwachte aanval van de Noord-Koreaanse communisten. Hun boodschap was ondubbelzinnig, klaar en duidelijk: |
|
Zuid Korea inlijven onder communistisch bewind
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
|
Hier volgt de geschiedenis van het moedig Belgisch Bataljon |
|
|
Geschiedenis Door Commandant buiten dienst
Gaëtan
de Buck
en Ere-Colonel stafbrevethouder M.Watthé |
|
|
De Cdt b.d. G. de Buck, Pelotonsoverste in Korea van 1951 tot 1952 Ondervoorzitter van de Koninklijke Verbroedering van het Vrijwilligerskorps voor Korea (K.V.V.K.K) |
|
TUSSENKOMST DER VERENIGDE NATIES (VN) Op de dag zelf van de aanval, 25 juni 1950, vroegen de Verenigde Staten de bijeenkomst van de Veiligheidsraad der Verenigde Naties, die, bij afwezigheid van de USSR ,de communistische aanval veroordeelde en aan de lidstaten vroeg Zuid-Korea bij te staan, alhoewel dit land zelf geen lid van de VN was. Zuid-Korea verkreeg de hulp van 22 landen, 17 landen leverden land-, lucht- en zeestrijdkrachten, 5 anderen verzorgden de medische bijstand. De USA werden belast met de bevelvoering van alle VN-strijdkrachten.
DE BELGISCHE TUSSENKOMST Het door de Verenigde Naties aangenomen grondbeginsel was dat elke tussenkomst van de strijdkrachten van een der lidstaten ten minste de getalsterkte van een bataljon diende te bereiken. Buiten de herbewapening inspanningen van het Belgische leger ten overstaan van de communistische dreigingen Europa om, leverde België derhalve ook een operationele eenheid voor Korea. Aangezien de Belgische grondwet niet toestaat dat dienstplichtigen naar een overzees operatiegebied gezonden worden, besliste de regering de oprichting van een infanteriebataljon. uitsluitend met vrijwilligers. Er dient alleszins herinnerd aan het feit dat onze bijstandmaatregelen, waartoe België besloten had op 22 juli 1950 de deelname aan de "Pacific Airlift" van 3 x DC-4 toestellen omvatte. Anderzijds werden meerdere vrijwilligers hetzij voor de heenreis, hetzij voor de terugreis met Sabena-toestellen vervoerd, die tevens naar het vaderland terugkeerden voor nazicht. HET VRIJWILLIGERSKORPS VOOR KOREA Meer dan 3 000 kandidaten werden onderzocht door de
Selectiecentra van Gent en Namen, en op 18 september 1950 vervoegden de
Officieren en Onderofficieren het Commando-Opleidingscentrum te Marche-les-Dames
om er een eerste en zware opleiding te ondergaan. Op 2 oktober vervoegden
ongeveer 700 aanvaarde vrijwilligers het Kamp van Leopoldsburg en op 7
oktober kreeg de eenheid - een licht aangepast bataljon met tweetalig
taalstelsel - de benaming " Vrijwilligerskorps voor Korea "
. In Korea zal het Korps door het Amerikaans commando BUNC (Belgian United Nations
Command), genoemd worden.
Op 11 november 1950 defileert het ganse Bataljon te Brussel voor de
Onbekende Soldaat.
.De bevelhebbers van het Bataljon - Tijdens de gevechten :
Het Vaandel - De eervolle vermeldingen Het Bataljon werd, voor zijn dapperheid en zijn voorbeeldig gedrag, met zes citaties beloond : vier Belgische, éénAmerikaanse en één Koreaanse. De gevechtsplaatsen waar deze citaties verdiend werden zijn in gouden letters op het vaandel vermeld
Deze vier vermeldingen verleenden de
Nestel van de Leopoldsorde aan het vaandel. Een "lokale" maar dodelijke en totale oorlog Het Bataljon voerde alle offensieve en defensieve
operaties uit op een moeilijk, zeer gebroken terrein, onder een ongunstig
klimaat, met brandende en stofferige zomers, zeer koude winters,
regenvlagen van 24 uren en de alom aanwezige modder van de moesson. 3171 Belgische en 78 Luxemburgse vertrokken naar Korea 2636 onder hen namen deel aan de gevechten. 2801 vrijwilligers vertrokken eenmaal, 352 tweemaal en 18 driemaal naar Korea. Verliezen
Zuid-Korea telde ongeveer 1.300.000 slachtoffers, de Verenigde Naties telden 187.000 gesneuvelden en 800.000 gekwetsten . Het land was volledig verwoest.
Het belgisch-luxemburgs bataljon waarin verschillende Zuid-Koreaanse soldaten waren ingelijfd heeft volgende verliezen gekend :
Na hun terugkeer in België zijn er reeds meer dan 1350 vrijwilligers overleden.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Ere Kolonel Stafbrevethouder M.Watthé, Peletonoverste in de C Cie, daarna Pronto (transmissieofficier) van het Bataljon van 1953 tot 1955. |
In Juli 1955 verlieten de laatste 200 vrijwilligers de Koreaanse bodem en keerden naar België terug. De ontbinding van het bataljon volgde spoedig. In 2005, 50 jaar later beschrijft het volgende artikel niet alleen de laatste momenten van het bataljon in Korea maar ook het leven van de Belgen in Korea vanaf het staakt het vuren tot het einde van hun roemrijk Bataljon
Artikel
over het Belgisch Bataljon dat verscheen in Korea, in een Amerikaans dagblad
