De LANGE GERARDS YVAN

Iedereen in het Korea bataljon kende "de lange" en hij kende ook iedereen. Hij verbleef 4 jaar in Korea waarvan 22 maanden in eerste lijn!! Vooral tijdens de gevechten van Haktang-Ni was hij bijzonder betrokken bij de aanval van de Chinezen die langs de Cie Zware Wapens het bataljon trachtte te omsingelen. Hij had een grote persoonlijkheid en was zeer sportief. Na de vijandelijkheden organiseerde hij verschillende voetbalmatchen tussen verschillende eenheden en als coach veroverde hij ook de beker van de 3de US Divisie

De lange was ook zeer direct- Hij kwam voor zijn visie uit spontaan en recht voor de vuist Zijn kleinzoon volgt zijn sporen en is Luitenant bij het 3e Bn Para

* Getuigenissen van Kapitein-commandant Julien Van Cauwelaert (uit het boek de oorlog van Korea een eurazische perspectief)

Waarom zijn wij vertrokken als vrijwilliger naar Korea

Wij mogen niet vergeten dat al degenen die vrijwillige vertrokken zijn naar Korea de oorlog 40-45 hebben beleefd. Die hebben zij gekend! De bevrijdingsrush kleefde nog in de gemoedstoestand van al de jongeren die dus naar Korea vetrokken zijn. Het eerste bataljon bestond vooral uit vrijwilligers die vooral uit de rangen kwamen van de oorlogsvrijwilligers '44, zelfs van de Brigade Piron tot aan '44, alsook uit de rangen van de weerstand. Dat was de vorming van het kader van het eerste bataljon. Nadien kregen wij wel moeilijkheden om vrijwilligers te vinden in vervanging van het eerste bataljon. Waarom? Omdat er in Belgavox, in de cinema's enz. reeds verslagen over de Koreaanse oorlog werden weergegeven. En op een zeker ogenblik heeft zelfs Generaal Piron de wens uitgedrukt dat er vele zaken zouden geknipt worden, omdat de gruwelijke daden van de oorlog altijd in de cinema te zien waren. En dat bracht bij de jongeren de angst bij de jongeren en zij zeiden" ja waar gaan wij naar toe?of "Wij gaan naar de hel". Wat heeft de Belgische regering dan op dat ogenblik gedaan? In die tijd wanneer de militairen TWEE jaar dienst moesten doen ,hebben zij beslist dat diegenen die naar Korea vertrokken maar één jaar dienst moesten doen. Tweede voordeel: een wens, u kon een loopbaan maken bij het leger eventueel. Ik zal u zeggen dat tijdens de oorlog diegenen die vrijwilligers waren niet alleen de oorlog hebben beleefd maar ook bij de miliciens, die tijdens de oorlog 12-15 jaar telden. De meeste hebben met moeite het lager onderwijs doorlopen, hebben geen professionele vorming of niets gehad. Bij de Franssprekende waren er veel krijgsgevangenen die vijf jaar opgesloten waren. Bij de Vlamingen waren er veel opgeëiste die naar Duitsland moesten gaan werken. Daarom zijn er veel vrijwilliger geworden zijn.

1 Sergeant majoor Jozef Liétart

Als jong reserve onderofficier moest ik vierentwintig maanden kloppen (klas 51). Na ongeveer een 12 tal maanden besloot ik iets anders te gaan doen. Wees ervan verzekerd dat het woord AVONTUUR zoals maar al te dikwijls wordt beweerd, hier NIET van toepassing was. Werkelijk een ideaal verzekeren lag mij. Ik voelde mij bekwaam leiding te geven en om toch in dezelfde sfeer te blijven leven, kwam het mij op als een roeping om voor de VREDE te gaan strijden. Ik werd om die reden Korea vrijwilliger !! Denk niet dat ik nooit angst heb gekend maar ik heb deze kunnen overwinnen omdat de manschappen opkeken naar de houding van hun chefs. Bij een vijandelijke aanval kreeg ik een tiental scherven in mijn lichaam en bij het einde van de aanval ben ik per helikopter naar een veldhospitaal gebracht waar ik 20 dagen verbleef. Ik denk ook dat ik mijn leven heb te danken aan de oplettendheid en de goede militaire geven die de vrijwilligers hadden. Zo onder meer bij het terug keren van een patrouille waarvan ik deel uitmaakte en ik herkend werd als bevriende manschappen door het feit dat ik altijd mijn helm in mijn hand hield en herkend werd door soldaat Janssens die zowel op zijn hoede was zowel vooraan als achteraan. Ik herhaal met klem dat de Belgische vrijwilligers geen avonturiers waren maar wel idealisten. Het militair ereteken tweede klas werd mij toegekend wegens daad van moed en zelfopoffering op 8 april in Chatkol april 1953 wijl hij een bevriende eenheid ging versterken onder een geweldig artillerievuur verzekerde hij zijn opdracht!

Een tweede maal gekwetst zijnde weigerde hij zich te laten afvoeren voor het einde van de vijandelijke aanval. De Amerikaanse legerleiding heeft hem voor deze heldhaftige daad de "Bronzen star" toegekend.

	* Uitreiking van eretekens door de Amerikaanse Generaal SEOULE * General USA SEOULE confer a decoration on 5 members of the Belgian Battalion for heroism during the battle of the Imjin 1951 Lt Janssens - 1 Sgt Leiding ( silver star)1 Sgt Van Damme - Sgt Van Hamme - Sdt Leunis ( bronze star )
	Etienne Gailly als liefhebber Parachutisme in 1964 * Etienne Gailly (+ ), Kapitein, compagniecommandant in Korea, legendarische marathonloper die op de Olympische spelen in 1948 totaal uitgeput,als eerste op de piste verscheen en door zijn ijzeren wil toch nog de bronzen medaille haalde

* Majoor Moreau de Melen, (overleden)2de in bevel van het bataljon en zijn chauffeur. Redde het leven van een Britse opfficier tijdens de gevechten aan de Imjin van de verdrinkingsdood Was voordien minister van Landsverdediging

* Major Moreau de Melen, second commander of the first battalion and his driver. He was the former secretary of defense. Saved the life of a Britisch officer during the battle of the Imjin

Cdt b.d. Leon Marien :

Via mijn vriend Jan Dillen wil ik het meeste frappante feit van mijn eerste verblijf in Korea in deze website vermelden.Ik was samen met 4 andere onderluitenanten vertrokken uit België en kregen onze vuurdoop op Broken Arrow (Haktang-Ni). Na één week waren reeds twee van mijn vrienden gesneuveld : onderluitenanten V.D.Driessche en D'Halleux. Dit is mij altijd bijgebleven als de meest emotionele gebeurtenis van mijn Korea periode

Soldaat Joseph Vos Korea 1952

Als milicien in 1950 voor een legerdienst van 24 maanden deed Joseph Vos zijn aanvraag om het Belgisch bataljon in Korea te vervoegen. Het voordeel voor miliciens was dat ze in Korea slechts één jaar militaire dienst hoefden te doen. Joseph dacht ook een militaire loopbaan in het leger verder te zetten maar na enkele jaren begon hij zijn studies voor politiecommissaris die hij met succes af ronde (Licentiaat Criminologie)
om uiteindelijk in deze functie te worden gepensioneerd. Joseph is eveneens voorzitter van de vereniging het Oorlogskruis .

(Overleden 2005)

	Uit de album van padre Vander Goten Twee bijzondere compagniecommandanten in Korea*
-Ere kolonel Georges Ledant,Kapitein in Korea,	-Ere kolonel Jean Militis (overleden), Luitenant in Korea -